Louis Drieghe (°Hamme, 11-04-1927)

Het boek dat hij geschreven heeft rond zijn op pensioen stelling, eindigt waar zijn nieuw leven in feite begonnen is. Het was dan immers dat hij de moeilijke beslissing genomen heeft om als jonge snaak van 18 jaar te gaan werken in de Waalse staalindustrie. In die tijd, 1946, was dit een zeer gewaagde onderneming, want een lange treinreis naar een streek met een vreemde taal, om dan nog een zwaar en niet ongevaarlijk werk te gaan doen, dat zijn toch genoeg argumenten om van een waagstuk te spreken.
Met zijn wilskracht en zijn grote verstandelijke vermogens, heeft hij het echter toch gemaakt. Hij werkte zich op tot meestergast "chef fondeur" aan de hoogovens en later nog tot chef-kaderlid van de laatst werkende hoogoven van Cockerill Ougrée.
Zijn grootste leidraden in zijn leven zijn: de liefde voor zijn werk en zijn liefde voor zijn vrouw Stephanie, met wie hij gehuwd is sedert 1952.
De liefde voor zijn werk heeft geleid tot het schrijven van een eerste boek in het Frans: "Mon coeur y était", dat handelt over het wel en wee rond "zijn" hoogoven, doorspekt met heel wat technische hoogstandjes. Het bewijs daarvan is dat er een aantal vaktaalkundige termen werden overgenomen in een Frans technisch woordenboek: "Glossaire du Haut-fourneau" van Jacques Corbion.
Zijn tweede boek, deze keer in het Nederlands, met hier en daar ook typische uitdrukkingen in het Hamse dialect, speelt zich af tijdens de droevige oorlogsperiode. Alhoewel, het boek is geen oorlogsverhaal, maar wel een ietwat weemoedige autobiografie van een opgroeiend kind, temidden van ellende, armoede en Duitse overheersing. Tegenover al dat oorlogsgeweld plaatst hij echter de wonderen der natuur en de schoonheid van de menselijke waarden.
De mensen met hun fictieve namen, die hierin beschreven worden, zijn als het ware "VERGETEN GEBOREN" figuren, maar ze blijven in de herinnering van de schrijver, als de grote strijders tegen de onrechtvaardigheid in de wereld.
Zijn diepste gevoelens legt de schrijver in de gedichten en versjes tussendoor, die opvallen door hun eenvoud van vorm en hun trefkracht van inhoud.
Een dergelijk boek kan men enkel schrijven als men kan rekenen op de jarenlange steun en liefde van een toegewijde echtgenote, omdat men voet dat Louis nu de geborgenheid gevonden heeft die hij in zijn jeugd gemist heeft. Deze rol wordt gespeeld door Stephanie in een verhaal dat volgt op dit boek.

HAMS FRANS: het Hamse dialect ontleend aan de Franse taal

Het betreft hier een aantal woorden die in het "HAMSE" dialect opgenomen zijn en ontleend werden aan de Franse taal. We achten het ook voor mogelijk, dat de omliggende gemeenten zich daarbij kunnen aansluiten, doch, dit is niet met zekerheid bevestigd. De naamwoorden hebben meestal maar een enkele uitspraak, maar ze kunnen wel meerdere betekenissen hebben: zoals: KOMMISSE - men kan hier op een boodschap duiden ofwel kan het een group mensen betekenen die samen iets hoeven te regelen of een beslissing te nemen. Voor wat de werkwoorden aangaat, deze worden vervoegd zoals men dat in het Nederlands zou doen: b.v. VERNEGELIGEREN - VERWAARLOZEN, hij of ziJ VERNEGELIGEERT en het verleden deelwoord VERNEGELIGEERD. Voor wat de bijvoeglijke naamwoorden betreft. deze behouden meestal hun oorspronkelijke vorm of ze moeten eventueel anders uitgesproken worden buiten de gemeente HAMME. Het weze ook nog gezegd dat het hier uitsluitend woorden aangaat die afstammen van het Frans. De verfranste nederlandse uitdrukkingen werden weggelaten, zoals b.v. VISITEREN - ADRESSEREN enz. In het samenstellen van deze woordenlijst, zullen we ook, telkers als het nodig blijkt, de nodige uitleg verschaffen, zoals een soort ontleding ervan, wat het werkelijk betekent, waar en wanneer het meeste gebruikt wordt of ook als het meerdere betekenissen inhoudt. Bij de aanvang van ieder woord, zal het driemaal voorkomen in hoofdletters. 1) Het HAMSE Frans. 2) Het Nederlands. 3) Het Frans. B.v. ADJEU - VAARWEL - ADIEU